Υπάρχουν μέρες που δεν έχει συμβεί απαραίτητα κάτι τρομερό, αλλά μέχρι το απόγευμα νιώθεις σαν να έχουν συμβεί όλα μαζί. Ξυπνάς λίγο πιο κουρασμένος, ανοίγεις το κινητό πριν καλά καλά σηκωθείς από το κρεβάτι, η δουλειά ξεκινά πριν προλάβεις να μπεις στον ρυθμό σου, τα μηνύματα συσσωρεύονται, κάποιος θέλει κάτι από εσένα, μετά κάποιος άλλος, η κίνηση στον δρόμο είναι περισσότερη από όσο περίμενες και κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι έχουν περάσει ώρες χωρίς να έχεις απομακρυνθεί πραγματικά από μια οθόνη. Δεν είναι απαραίτητα μια κακή μέρα. Είναι απλώς μια από εκείνες τις ημέρες που μοιάζουν να έχουν πολύ θόρυβο μέσα τους. Και όταν τελικά τελειώνουν οι υποχρεώσεις, το πιο εύκολο πράγμα είναι να επιστρέψεις σπίτι, να καθίσεις και να συνεχίσεις σχεδόν από εκεί που σταμάτησες: άλλη μία οθόνη, άλλο λίγο scrolling, λίγη τηλεόραση, ίσως η σκέψη ότι αύριο θα έχεις περισσότερο χρόνο και περισσότερη διάθεση να κάνεις κάτι για εσένα. Παράξενα όμως, υπάρχουν φορές που ένα απλό περπάτημα, μια προπόνηση, λίγη ώρα με το ποδήλατο ή απλώς το να βγεις έξω αλλάζουν εντελώς το δεύτερο μισό της ημέρας. Όχι επειδή εξαφανίστηκε ό,τι σε απασχολούσε. Τα emails θα είναι ακόμη εκεί, η δουλειά δεν λύθηκε μόνη της και το αυριανό πρόγραμμα παραμένει γεμάτο. Απλώς, για λίγο, άλλαξες εσύ θέση μέσα σε όλα αυτά.
Δεν χρειάζεται να «φτιάξεις» τη μέρα
Έχουμε μια περίεργη τάση να ψάχνουμε λύση για κάθε δυσάρεστη κατάσταση. Αν μια ημέρα δεν πήγε καλά, πρέπει κάπως να τη διορθώσουμε. Αν είμαστε κουρασμένοι, πρέπει να κάνουμε κάτι για να αποκτήσουμε ενέργεια. Αν αισθανόμαστε πίεση, θέλουμε να βρούμε τον τρόπο να την εξαφανίσουμε. Η πραγματική ζωή όμως σπάνια λειτουργεί τόσο καθαρά. Μερικές δύσκολες ημέρες είναι απλώς δύσκολες και δεν υπάρχει ένα workout, ένα περπάτημα ή μια ώρα έξω που θα αλλάξει όσα συνέβησαν. Ίσως όμως δεν χρειάζεται να είναι αυτός ο στόχος. Η σχέση ανάμεσα στην άσκηση και το άγχος δεν χρειάζεται να παρουσιάζεται σαν μια μαγική εξίσωση όπου μισή ώρα κίνησης διαγράφει οτιδήποτε προηγήθηκε. Αυτό που μπορεί να κάνει η κίνηση είναι κάτι πολύ πιο απλό και, ίσως γι’ αυτό, πιο χρήσιμο: να δημιουργήσει μια μικρή απόσταση. Να σε βγάλει για λίγο από την καρέκλα, το γραφείο, το αυτοκίνητο, τις ειδοποιήσεις και το περιβάλλον μέσα στο οποίο πέρασες το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Όταν περπατάς για λίγο χωρίς να χρειάζεται να απαντήσεις σε κανέναν, όταν συγκεντρώνεσαι στην επόμενη επανάληψη μιας άσκησης ή όταν βρίσκεσαι πάνω σε ένα ποδήλατο και για μερικά λεπτά η προσοχή σου πηγαίνει στον δρόμο μπροστά σου, δεν έχεις λύσει τη μέρα. Έχεις όμως σταματήσει να βρίσκεσαι συνεχώς μέσα στην ίδια εκδοχή της. Και πολλές φορές αυτό αρκεί για να επιστρέψεις λίγο διαφορετικά.
Κίνηση δεν σημαίνει πάντα προπόνηση
Ένα από τα προβλήματα με τον τρόπο που μιλάμε σήμερα για τη φυσική δραστηριότητα είναι ότι έχουμε σχεδόν ταυτίσει την κίνηση με την προπόνηση. Αν δεν φόρεσες αθλητικά, δεν μέτρησες χρόνο, δεν ίδρωσες αρκετά ή δεν ολοκλήρωσες κάποιο πρόγραμμα, είναι εύκολο να θεωρήσεις ότι δεν έκανες κάτι που «μετράει». Στην πραγματικότητα, η κίνηση μπορεί να χωρέσει στην ημέρα με πολύ περισσότερους τρόπους. Μπορεί να είναι είκοσι λεπτά περπάτημα όταν επιστρέφεις από τη δουλειά, μια χαλαρή βόλτα με το ποδήλατο, λίγη ώρα στη θάλασσα, ένα μάθημα yoga, ένα run χωρίς στόχο για χρόνο ή ακόμη και μια βόλτα που ξεκίνησε χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Κάποιες ημέρες μπορεί φυσικά να θέλεις μια κανονική, έντονη προπόνηση. Άλλες όμως μπορεί να χρειάζεσαι κάτι πολύ πιο ήπιο. Όπως η αποκατάσταση είναι μέρος μιας ενεργής ζωής, έτσι και η καθημερινή κίνηση δεν χρειάζεται να αποδεικνύει συνεχώς ότι είναι αρκετά δύσκολη για να αξίζει. Το ενδιαφέρον είναι ότι όταν σταματάς να σκέφτεσαι την άσκηση μόνο ως ένα προκαθορισμένο ραντεβού μέσα στην εβδομάδα, αρχίζεις να βλέπεις περισσότερες ευκαιρίες για να κινηθείς. Και αυτό κάνει έναν ενεργό τρόπο ζωής πολύ πιο εύκολο να συνυπάρξει με μια πραγματική ζωή που δεν έχει κάθε μέρα τον ίδιο χρόνο, την ίδια ενέργεια ή την ίδια διάθεση.
Μερικές φορές αυτό που χρειάζεται να αλλάξει είναι το περιβάλλον
Σκέψου πόσο μικρή μπορεί να είναι η απόσταση που διανύουμε μέσα σε μια συνηθισμένη εργάσιμη ημέρα. Σπίτι, αυτοκίνητο, γραφείο, αυτοκίνητο, σπίτι. Αν δουλεύεις από το σπίτι, μπορεί να είναι ακόμη μικρότερη. Παράλληλα, ένα μεγάλο μέρος της προσοχής μας περνά από τη μία οθόνη στην άλλη. Laptop, κινητό, notifications, social media, μηνύματα και ξανά laptop. Έχουμε ήδη μιλήσει για το τι χάνουμε όταν περνάμε πολλές ώρες μπροστά σε μια οθόνη, αλλά υπάρχει και κάτι πολύ πρακτικό σε όλο αυτό: μερικές φορές δεν χρειαζόμαστε άλλη μία πληροφορία, άλλο ένα βίντεο ή άλλο ένα δεκάλεπτο στον καναπέ. Χρειαζόμαστε απλώς αλλαγή σκηνικού. Μπορεί να είναι το πάρκο της γειτονιάς, ένας δρόμος που περπατάς χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, η θάλασσα, ένα μονοπάτι ή ένα μέρος λίγο πιο έξω από την πόλη. Δεν χρειάζεται καν να είναι εντυπωσιακό. Ο χρόνος στη φύση μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που αισθανόμαστε χωρίς να απαιτεί κάθε φορά μια μεγάλη εξόρμηση ή ένα οργανωμένο outdoor adventure. Υπάρχει κάτι πολύ διαφορετικό στο να κοιτάς για λίγο πιο μακριά από την απόσταση ανάμεσα στα μάτια σου και μια οθόνη. Και όταν αυτή η αλλαγή περιβάλλοντος συνδυάζεται με κίνηση, έστω και χαμηλής έντασης, δημιουργείται μια πραγματική διακοπή μέσα στη συνέχεια της ημέρας. Όχι το είδος της διακοπής όπου αλλάζεις εφαρμογή στο κινητό, αλλά εκείνο όπου αλλάζει για λίγο ο χώρος, ο ρυθμός και αυτό στο οποίο χρειάζεται να δώσεις την προσοχή σου.
Η δύσκολη μέρα υπάρχει και μετά την άσκηση
Υπάρχει αρκετό wellness content που μοιάζει να υπόσχεται ότι αν κάνεις τα σωστά πράγματα, θα αισθάνεσαι πάντα καλά. Θα ξυπνάς νωρίς, θα κινείσαι, θα τρως σωστά, θα κάνεις τις σωστές συνήθειες και κάπως η καθημερινότητα θα μπει σε μια μόνιμη ισορροπία. Δεν είναι ιδιαίτερα ρεαλιστικό. Μπορεί να βγεις για τρέξιμο και όταν επιστρέψεις να υπάρχει ακόμη εκείνο το μήνυμα που δεν ήθελες να διαβάσεις. Μπορεί να τελειώσεις μια εξαιρετική προπόνηση και το πρόβλημα στη δουλειά να παραμένει ακριβώς το ίδιο. Μπορεί να περπατήσεις για μία ώρα και να συνεχίσεις να έχεις μια απόφαση που πρέπει να πάρεις. Η αξία της κίνησης δεν βρίσκεται στο ότι εξαφανίζει αυτά τα πράγματα. Βρίσκεται συχνά στο ότι δημιουργεί ένα διάστημα όπου δεν χρειάζεται να τα επεξεργάζεσαι όλα ταυτόχρονα. Υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκουν αυτή την απόσταση τρέχοντας, άλλοι κολυμπώντας, άλλοι σηκώνοντας βάρη και άλλοι απλώς περπατώντας. Δεν υπάρχει λόγος να λειτουργεί το ίδιο για όλους. Το σημαντικό είναι να μην φορτώνουμε την άσκηση με την απαίτηση να μας κάνει πάντα να αισθανόμαστε υπέροχα. Υπάρχουν φορές που θα τελειώσεις και θα νιώσεις πολύ καλύτερα και άλλες που απλώς θα αισθάνεσαι λίγο πιο ήρεμος, λίγο πιο καθαρός ή απλώς κουρασμένος με έναν διαφορετικό τρόπο. Και υπάρχουν ημέρες που αυτό μπορεί να είναι αρκετό.
Η κίνηση λειτουργεί καλύτερα όταν χωράει στην πραγματική ζωή
Το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν είναι πάντα ότι δεν θέλουμε να κινηθούμε. Συχνά είναι η εικόνα που έχουμε δημιουργήσει για το πόσο χρόνο, οργάνωση και προσπάθεια απαιτείται για να «αξίζει». Αν πιστεύεις ότι για να γυμναστείς χρειάζεσαι ενενήντα λεπτά, συγκεκριμένο εξοπλισμό, μετακίνηση, πρόγραμμα και τέλεια ενέργεια, τότε σε μια δύσκολη Τετάρτη το πιθανότερο είναι ότι δεν θα κάνεις τίποτα. Αν όμως το περπάτημα μισής ώρας θεωρείται επίσης μέρος μιας ενεργής ημέρας, ξαφνικά υπάρχουν πολύ περισσότερες επιλογές. Αυτό δεν είναι ένας τρόπος να μειώσουμε την αξία της προπόνησης ή της συνέπειας. Το αντίθετο. Είναι ένας τρόπος να κάνουμε τη συνέπεια πιο ρεαλιστική. Δεν θα έχουμε πάντα χρόνο για το ιδανικό πρόγραμμα και δεν χρειάζεται κάθε εβδομάδα να μοιάζει με την προηγούμενη. Υπάρχουν περίοδοι που μπορούμε να προπονηθούμε περισσότερο, άλλες που η δουλειά ή η οικογένεια αφήνουν λιγότερο χώρο και άλλες που απλώς θέλουμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Ένας ενεργός τρόπος ζωής που επιβιώνει μόνο όταν το ημερολόγιο είναι άδειο δεν είναι ιδιαίτερα βιώσιμος. Εκείνος που μπορεί να προσαρμοστεί σε μια Τρίτη με δύο ελεύθερες ώρες αλλά και σε μια Πέμπτη όπου περισσεύουν μόνο είκοσι λεπτά έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να γίνει πραγματικά μέρος της καθημερινότητας.
Γιατί η φυσική κατάσταση αυξάνει την αυτοπεποίθηση για νέες εμπειρίες | InAction
Περισσότεροι τρόποι να κινείσαι, περισσότερες πιθανότητες να συνεχίσεις
Ίσως γι’ αυτό έχει αξία να μην εγκλωβίζουμε την ιδέα της δραστήριας ζωής σε μία μόνο δραστηριότητα. Αν για εσένα κίνηση σημαίνει αποκλειστικά γυμναστήριο, τότε τις ημέρες που δεν θέλεις ή δεν μπορείς να πας, η εναλλακτική μοιάζει να είναι το τίποτα. Αν όμως μέσα στη ζωή σου υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι να κινηθείς, τα πράγματα γίνονται πιο ελεύθερα. Μπορεί σήμερα να είναι προπόνηση, αύριο yoga, το Σαββατοκύριακο hiking, κάποια άλλη ημέρα κολύμπι ή απλώς ένας μεγάλος περίπατος. Δεν χρειάζεται καν να είσαι καλός σε όλα αυτά. Ούτε να τα μετατρέψεις σε καινούργια hobbies που απαιτούν εξοπλισμό, στόχους και επίδοση. Μερικές φορές αρκεί να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό και να δεις πώς ταιριάζει στη δική σου ζωή. Αυτή είναι και η λογική πίσω από το InAction: να μπορείς να ανακαλύψεις διαφορετικούς τρόπους να κινηθείς, από fitness και wellness μέχρι outdoor δραστηριότητες και νέες εμπειρίες, χωρίς να χρειάζεται να αποφασίσεις ότι υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος να είσαι ενεργός.
Μια δύσκολη μέρα δεν χρειάζεται πάντα να μετατραπεί σε καλή. Μπορεί η δουλειά να παραμένει δύσκολη, το πρόγραμμα γεμάτο και κάποια πράγματα να συνεχίζουν να σε απασχολούν όταν επιστρέψεις. Αλλά υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να κουβαλήσεις ολόκληρη την ημέρα μέχρι την ώρα που θα κοιμηθείς και στο να δημιουργήσεις κάπου μέσα της λίγο χώρο για κάτι διαφορετικό. Μερικές φορές αυτός ο χώρος είναι μια ώρα προπόνησης. Άλλες είναι είκοσι λεπτά περπάτημα, λίγος χρόνος έξω ή μια δραστηριότητα που δεν είχες ξαναδοκιμάσει. Δεν χρειάζεται πάντα να αλλάξει η μέρα. Μερικές φορές αρκεί να κινηθείς εσύ.
Λειτουργική προπόνηση: Γιατί έχει σημασία στην καθημερινή ζωή | InAction
Less Scroll. More Life.